Hayata Dair, Şarkılarla Yaşa

Kısa Bir İnziva Vakti

kısa bir inziva vakti

Bugün tüm kırgınlıklarımla, tüm hatalarımla, buz gibi gecesinde yanıp kül olmalarımla ayrılıyorum bu şehirden. Dün gibi hatırlıyorum bu şehre gelirken ayağımın altındaki gaz pedalına nasıl hevesle, umutla bastığımı. Geçen 14 saatin her saniyesini hatırlıyordum beni geceleri uyutmayacak şehre doğru yol alırken.

Evet, belki yaşadığım bilmem kaç sezonluk dizi çıkaracak hayatıma göre kısa süreli bir ayrılık olacak ama aklımı başıma toplayacak kadar yeterli bir süre olacak. Hedeflerim, umutlarım, dileklerim tekrar doğru yoluma sokacak beni. Unutacak mıyım yaşadıklarımı, hayatın bana öğrettiklerini? Hayır tabiki. Zor bir kış geçirdim ama yediğim, iliğime işleyen o ayazı hiç unutmadım, unutmayacağım. Niye biliyor musun? Böyle başardım çünkü dimdik ayakta kalmayı.

Topladım sağdan soldan çıkan üç beş parça eşyasını çöp poşetine, attım sokağın en berbat yerinde duran konteynerin içine. Evde kalanları kontrol ettikten sonra valizimi yerleştirdim arabanın bagajına. Gözüme çarpan sarı bere.. Yaklaşık iki senedir oradaydı. Aldım içeriye, yere, paspasın üzerine koydum. Yolum uzundu. Bir daha geri dönemeyecek olan son anıyı hiçliğin ortasında pencereden dışarıya bıraktım. Dikiz aynasıyla farkettim üstünden uzun bir tırın geçtiğini. Ve son kalan anı da ezilerek yok oldu.

Kalbimi ıslatan yaşlarla, kimseye göstermediğim zaaflarımla ayrıldım bu şehirden, geri dönmeyecekmişcesine.. İçimi parçalayıp un ufak eden, çürüten yaşanmışlıkların hasarını tamir edip kısa bir inziva ardından yaşamın öğrettikleriyle geri geleceğim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir